Ιαβέρης: «Δεν μπορείς να πας από τις τηγανιτές πατάτες, στον… φασιανό»

Ο Αναστάσιος Μαρκουϊζος, γνωστός σε όλους ως Ιαβέρης, μίλησε στο i-sports.gr και τον Αντώνη Κόκκινο, για την κατάσταση που επικρατεί στον μηχανοκίνητο αθλητισμό τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε Παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και για τις ενέργειες που θα μπορούσαν να γίνουν, προκειμένου να βελτιωθεί το ακριβό αυτό σπορ, εν μέσω οικονομικής κρίσης στην χώρα μας.

Ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στην Ελλάδα;

«Και που γίνονται αγώνες στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, είναι πολυτέλεια. Είναι ακριβό σπορ και όπως είναι λογικό, το κόστος για αγώνες είναι υψηλό και δεν μπορούν πλέον να το αντέξουν οι συμμετέχοντες. Κρατιέται ζωντανός ακόμα ο μηχανοκίνητος αθλητισμός με τις αναβάσεις και κάποια event στις πίστες των Σερρών και των Μεγάρων».

Εν μέσω κρίσης ποιες ενέργειες πρέπει να γίνουν για να κάνει βήματα μπροστά το σπορ;

«Το βασικό είναι να δημιουργηθούν κάποιες πίστες, έστω δύο – τρείς μικρές για να μπορέσει ο Έλληνας να αποκτήσει παιδεία αρχικά και να έρθει σε επαφή με την πίστα. Δεν είναι εφικτό αυτό τώρα, με μόλις δύο πίστες σε όλη την Ελλάδα. Παρότι δεν υπάρχουν λεφτά, πρέπει να γίνουν έστω μικρές κινήσεις για να υπάρξουν υποδομές».

Αποτελεί πλήγμα που δεν διοργανώνεται πλέον το ράλι Ακρόπολης σε Παγκόσμιο επίπεδο, αλλά μόνο σε Ευρωπαϊκό. Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό;

«Είναι πολύ υψηλό το κόστος, για μια χώρα που δεν έχει να φάει, να διοργανώνει τέτοιον αγώνα. Παρότι είναι από τους πιο εμπορικούς αγώνες και φέρνει κόσμο από πολλές χώρες, δεν είναι σε θέση η Ελλάδα με την υπάρχουσα κατάσταση να αναλάβει την διοργάνωση του. Για μένα, ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες, αλλά δεν μπορέσαμε να το κρατήσουμε».

Θα βοηθούσε την ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού, μια πίστα προδιαγραφών Formula 1 και κατ’ επέκταση να βλέπαμε στο καλεντάρι της κορωνίδας του μηχανοκίνητου αθλητισμού ελληνικό αγώνα;

«Θεωρώ πως όχι. Είναι τεράστιο το κόστος για να φτιαχτεί μια τέτοια πίστα και κανείς δεν αναλαμβάνει το ρίσκο. Άσε που πιστεύω ότι δεν θα… τράβαγε ο αγώνας. Θα γινόταν κάτι αντίστοιχο με την Τουρκία, όπου έτρεχαν μπροστά σε άδειες κερκίδες. Δεν το έχει τόσο πολύ ο Έλληνας με τα μηχανοκίνητα. Είναι και πολύ ακριβά τα εισιτήρια για τέτοιο αγώνα. Δεν μπορείς να πάς από τις τηγανιτές πατάτες στον… φασιανό. Για να φτάσεις να φτιάξεις μια τέτοια πίστα, πρέπει να έχεις υποδομές. Θέλει βήμα – βήμα για να φτάσεις σε αυτό το σημείο».

Όσον αφορά το WRC, γιατί βλέπουμε να υπάρχει μια πτώση, τόσο στο θέαμα όσο και στην προσέλευση του κόσμου παγκοσμίως;

«Έχει χάσει την αίγλη του το WRC. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός πλέον. Είναι μόνο ο Οζιέ που έχει απόσταση από τον δεύτερο και ουσιαστικά τρέχει μόνος του για τον τίτλο. Πιο παλιά υπήρχε και ο Λεμπ, όπου έδινε άλλο ενδιαφέρον στο άθλημα. Ή αν το πάμε ακόμα πιο πίσω, υπήρχαν δέκα Οζιέ και δέκα Λεμπ. Ο κόσμος διψούσε να πάει να δει τα θηρία του WRC να παλεύουν για την νίκη και τον τίτλο. Υπήρχε τεράστιος ανταγωνισμός. Πλέον δεν υπάρχει αυτό. Έτσι και το ενδιαφέρον του κόσμου έχει ατονήσει».

Στην Ελλάδα υπάρχει κάποιος οδηγός που έχετε ξεχωρίσει και θα μπορούσε να σταθεί σε αυτό το επίπεδο;

«Ξεκάθαρα όχι. Δεν υπάρχει οδηγός για να φτάσει τόσο ψηλά και να είναι ανταγωνιστικός. Ένας – δύο είναι αυτή την στιγμή που ξεχωρίζουν στην χώρα μας, αλλά πρόσεξε τι σου λέω, στην χώρα μας. Δεν είναι για πολύ υψηλό επίπεδο».